داریوش قنبری سخنگوی فراکسیون اقلیت در مجلس گفت : اگر حزب در کشور وجود داشت و انتخابات ما در کشور حزبی بود، یعنی به جای اینکه به فرد رای می دادند به حزب رای می دادند، وضعیت ما طور دیگری می شد. اکنون مدیریت سیاسی قوی تری را در کشورمان داشتیم و در قوه مقننه و قوه مجریه می توانستیم با برنامه بهتری در جهت اداره کشور حرکت کنیم.

به گزارش خبرآنلاین دیگر اظهارات قنبری در گفت وگو با روزنامه مردم سالاری بدین قرار است :

• یکی از مواردی که الان باعث نوعی بی برنامگی چه در قوه مجریه و چه در قوه مقننه شده، به خاطر همین است که احزاب کشور به معنای واقعی فعال نیستند و فراکسیون هایی که در داخل مجلس شکل گرفته، فراکسیون هایی نیستند که در احزاب سیاسی شکل گرفته باشند و بخواهند برنامه های خاص حزبی را در داخل مجلس عملی کنند.

• در دولت هم باز به همین شکل است. بنابراین می بینیم که وعده هایی را مسوولان اجرایی یا نمایندگان در هنگام انتخابات و اخذ رای سر می دهند که بعدش می آیند و به راحتی زیر وعده هایشان میزنند و در نهایت مسایل دیگری را مطرح می کنند.

• نمونه های بارز فراوانی وجود دارد اما یکی از بارزترین ها ، شعار انتخابات دوره نهم آقای احمدی نژاد یعنی بحث آوردن پول نفت بر سر سفره های مردم بود و بعد هم خودش به شکلی منکر شد که چنین بحثی را عنوان نکرده است.

• اگر یک حزبی وجود داشت که چنین بحثی را عنوان و خودش را متعهد کرده بود که این شعار را عملی کند، نمی توانست به راحتی آن را انکار کند. زیرا حزب معمولا آینده سیاسی خودش را در نظر دارد و مقطعی به مسایل نگاه نمی کند. اما هنگامی انتخاب فردی باشد و تعهد حزبی نباشد، یک فرد وقتی انتخاب شد می گوید 4سال و نهایت 8 سال در این مقام هست و بعدش هم که دیگر خداحافظ. بنابراین به فکر آینده نیست. اما یک حزب به فکر هویت سیاسی، آینده حزبی، پایداری هویت سیاسی و به فکر جذب مخاطبان بیشتر است به همین خاطر وعده هایی که می دهد سعی می کند آنها را عملی کند. یعنی حزب وعده نمی دهد اما وقتی و عده ای می دهد می خواهد که آن وعده را عملی کند، زیرا برنامه ریزی شده و حساب شده عمل می کند و آینده را در نظر می گیرد.

• آنچه که آقای احمدی نژاد تحت عنوان تک حزبی در کشور مطرح می کند، هیچ مبنای حقوقی ندارد، بلکه فقط ایده ها وعقاید خودش است و مسوولان درجه یک نظام هم قطعا با این گونه موارد مخالف هستند و آنها هم رضایت نخواهند داد که کشور به سمت تک حزبی شدن پیش برود. بنابر این در وهله اول تمام این بزرگان مخالفند که نظام یک حزبی در کشور شکل بگیرد.

• البته در کشور ما وضعیت طوری نیست که بگوییم امکان تاسیس حزب واحد وجود داشته باشد. کشور ما کشوری است که ماهیت انقلابی دارد و آن ویژگی های انقلابی اجازه یک قطبی شدن را نخواهد داد. از سوی دیگر قانون اساسی ما همان طور که مردم استحضار دارند، تعدد احزاب، آزادی احزاب، تشکل ها و جمعیت ها را به رسمیت شناخته و این به معنای وجود تعدد و تکثر در کشور است. عملکرد نظام جمهوری اسلامی هم در واقع قایل به تکثر و تعدد سلایق و احزاب است و تا به حال آنچه که شکل گرفته ، احزاب متعددی بودند که در جهت تثبیت پیش رفتند .

• مدتی است که یک مقدار وقفه ای در روند فعالیت احزاب در کشور ما پدید آمده که دولت تا حدودی به عنوان ترمز سر راه فعالیت احزاب عمل می کند. اما مطمئن باشید این وقفه یک وقفه گذرا است.